Silver Apples Silver Apples (KAPP 1968)

Silver Apples Silver Apples (KAPP 1968)

Als er één plaat is die je altijd en overal kan meenemen, is het de debuutplaat van Silver Apples. Waar je dat album ook speelt – bar, woonkamer, concertzaal of kraakpand – mensen luisteren. Er zit duidelijk iets in de muziek van de Silver Apples dat de aandacht trekt.Silver Apples ontstaat als duo in 1967 in New York. Voor Simeon Coxe (zang, keyboard) en Danny ‘Dan’ Taylor (drum) is het concept heel simpel, maar toch verrichten ze met hun idee pionierswerk: hun klank is die van een minimale rockgroep, maar wel gedreven door een hypnotische beat en scheve repetitieve melodiën. Op die manier anticipeert het duo zowel op de experimentele elektronische muziek als op krautrock. Ze drukken ook hun stempel op de latere indierock en dansmuziek waarop muziekfreaks enkele jaren later helemaal door het dak zullen gaan.Simeon bespeelt twaalf oscillatoren via zessentachtig knopjes. Met zijn handen, ellebogen en knie‘n bedient hij de lead- and ritmeoscillatoren, met zijn voeten zorgt hij voor de bas. De instrumenten bouwt hij deels zelf omdat hij zo de tonaliteit en akkoorden kan wijzigen. Het drumstel van Dan Taylor – die in 2005 overleed aan een hartaanval – telt dertien verschillende trommels, vijf cymbalen en nog een paar kleinere percussie-instrumenten.In 1968 verschijnt Silver Apples’ eerste gelijknamige album op KAPP records. De volledige plaat wordt op vier sporen opgenomen en het duo speelt in de studio nauwelijks anders dan wanneer ze live spelen. Voor de opnames worden bijna geen overdubs gebruikt en knip- en plakwerk is niet aan de orde, door de beperkingen van de four-track. ‘Amateurswerk’, zo beschrijft het duo het opnameproces, want niemand kan hen bijvoorbeeld vertellen hoe ze hun microfoons best opstellen tijdens de opnames, zelfs hun eigen labelmensen hebben geen flauw idee. De muziek op het album is op het moment van de release du jamais entendu. Het is op-en-top spacemuziek. Simeon maakt een geluidscollage die zowel simpel, meeslepend, hypnotisch en energiek klinkt. Silver Apples cre‘ren innovatieve muziek met een aanzienlijk popgehalte. Je hoort non-esoterische tantra’s, vermengd met harmonische en melodieuze gezangen. De teksten waren meestal gebaseerd op gedichten van een vriend, die beide leden dan bewerkten.Na meerdere beluisteringen, zit je met een nieuwe collectie popsongs in je hoofd. De hoge oscillatoren klinken soms als een theremin en geven de muziek extra spanning. De bas werkt de trance in de hand en pingpongt met tegenritmes. Drummer Danny Taylor - die voorheen nog met Žne Jimmy Hendrix in een groep speelde - verlegt zijn ritmepatronen van dansbare tribale naar gestoorde en tegendraadse beats. Hij stemt de drumvellen zelfs zodat zijn ritmes in harmonie staan met de akkoorden van Simeon. Een van mijn favoriete nummers op het album en ook een absolute trance in je hoofd is Program. Er worden gewone radiosamples in de song gemixed, maar Silver Apples slagen erin om daar toch de perfecte geluiden bij te spelen waardoor het een fantastische track is geworden. Het is nog een bewijs van hoe fris en spontaan het duo op zoek gaat naar ‘hun’ geluid, want dat is wat hen net zo anders en goed maakt. Silver Apples maken na dit debuut nog twee albums die zeker ook de moeite zijn om aan je collectie toe te voegen, maar laat je eerst volledig overtuigen door deze plaat. Het is ongetwijfeld een aankoop die je je nooit zal betreuren en een absolute aanrader om in de vroege uurtjes het niveau van een afterparty op te krikken.