Count Ossie & The Mystic Revelation of Rastafaris - Grounation (MPP, 1973)

Ok, laat ons eens proberen om je een plaat aan te smeren waarvan de eerste kernwoorden reggae, dreadlocks en djembés zijn. Hoeveel mensen haken dan nu al af om een volgend artikel te lezen? Zet je vooringenomenheid even langs de kant en reis met me mee.
Count Ossie werd geboren in 1926 en was al van jongs af aan betrokken bij de Rastafaribeweging in Jamaica. Behalve het percussie-ambt studeerde hij er ook de teksten die de Afrikaanse dagen van voor de slavenhandel bezongen. We spreken begin jaren vijftig in een buitenwijk van Kingston, Rockfort. Er was nog geen sprake van reggae of van de bekendere Jamaicanen die enkele decennia later de wereld zouden veroveren. Er ontstonden Rastafarigroepen die louter akoestisch slagwerk combineerden met blaasinstrumenten en vocalen.
De Rastafarileer is geënt is op het Christendom en ontstond in de jaren dertig in Jamaica. Het is een levenswijze waarbij cannabis spiritueel wordt gebruikt, de Westerse levenswijze wordt afgewezen en een Afrocentrische wereld wordt omarmd. De Ethiopische geschiedenis en samenleving staat symbool voor het beloofde land. Enkele voorbeelden van specifieke bewegingen in Jamaica zijn Bobo Shanti en Niyabinghi. Bobo staat voor zwart en Shanti ofte Ashanti verwijst naar de Ghanese stam waarvan men aanneemt dat de Jamaicaanse slaven afkomstig waren. De term Niyabinghi betekent 'zwarte overwinning'. Het is een deel van Jah’s wijsheid en het wordt gezien als de meest strikte vertakking van het Rastafariwezen. Centraal staan de ideeën van de globale theocratie met aan het hoofd Haile Selassie, keizer van Ethiopië en voor de rasta’s de messiah.

Count Ossie begon als jongeman zijn eigen percussiegroep en nam als eerste niyabinghi-muziek op. De basis van deze muziekvorm bestaat uit drie soorten drums. De basdrum en de middelste trommels die een basisritme vormen, worden aangevuld met hoge trommels. Die hoge trommels (of ‘akate’) wisselen elkaar af en converseren in de vorm van een drumsolo. De verdienste van Count Ossie is onder andere dat hij het traditionele Jamaicaanse drummen combineerde met liederen en ritmes van de Nigeriaanse drummer Olatunji. Ossie zou dit vanaf de jaren zeventig aanvullen met saxofoons die het muzikale geheel verwarmen en raffineren. Later zouden groepen zoals de Skatalites en Ras Michael hun favoriete ingrediënten uit deze Vergeten Plaat nemen om hun reggaemuziek te verrijken.

De eerste opnames van Count Ossie werden gemaakt op uitnodiging van Prince Buster. Begin jaren zestig vroeg die aan Ossie, intussen een icoon in eigen land, om enkele singles op te nemen. De eerste single werd het nummer 'Oh Carolina' . Dit werd ook zijn bekendste hit. Na deze opnames zou hij nog een paar keer samenwerken met Buster en daarnaast ook met Coxsone Dodd van het legendarische Studio One label. Begin de jaren zeventig werd Count Ossie zijn groep omgedoopt tot de Mystic Revelation of Rastafari en werden ze vervoegd door onder andere saxofonist Cedric Im Brooks.
De plaat “Grounation” werd op band vereeuwigd in 1973 en uitgebracht als driedubbelaar. “Grounation” betekent “viering” en dat kan je vanaf de eerste noot horen. De plaat wordt gekruid door poëzie, hymnes, improvisatie, Ethiopische melodieën en de diepste rootsmuziek. De basis wordt gevormd door klarinet, bas, fluit, trombone, nyabinghi-drums en vocalen, aangevuld door een poëet en orator.
De muziek blaast vanaf de eerste noot een warme wind in je gezicht. Sax, drums en strijkende bassnaren verwelkomen je met een simpel melodietje. Als ze hun intro hebben afgewerkt, komt een lopende basdeun ingeschoven en springt het geheel op. Het is praktisch onmogelijk om je niet te laten meevoeren. De dragende instrumenten worden simpel en minimaal gehouden. Doorgaans zorgen ze voor een traag rijdende, maar stomende locomotief. De plaat rolt verder, hymnes worden gezonden, poëzie wordt voorgedragen. Wat je hoort, is geen debiel gedeclameer, maar sacrale teksten en filosofieën. Grondtonen worden aangevuld met grondritmes ofwel de basis van de muzikale basis. De hartslagen van de muziek komen je oren binnen en ontvouwen voor jou de essentie en dat gedurende zes platenzijden lang. En als je er nog niet genoeg van kan krijgen, is de opvolger van “Grounation”, “Tales of Mozambique”, zeker ook aan te raden. “Grounation” is plaat met oneindig veel luisterplezier en rijkdom. Punt.